odcinek #89

Play to lose: kiedy warto świadomie przegrać? 🏳️

posłuchaj: udostępnij:

O odcinku

Po odcinku o szachach wracamy do tematu przegrywania, tym razem przy LARP-ach. Przyjaciółka opowiedziała Marcie o roli „play to lose”, która dla wielu osób jest trudna do odegrania. Odgrywająca ją osoba ma przegrać, żeby inni mogli wygrać. Dawid opowiada, jak w League of Legends przestał czytać poradniki i zaczął szukać radości w grach, które i tak miał przegrać, a Marta, jak przez trzy lata malowania akwarelami przestała się porównywać z zawodowcami. Potem przenosimy „play to lose” z gier do życia. Rozmawiamy o wychodzeniu z people pleasingu, o rozmowie, w której Dawid wolał wypaść niezgrabnie, niż znowu przemilczeć coś ważnego, i o tym, czy w rodzinie czasem nie lepiej mieć relację niż rację. Zastanawiamy się też, kiedy skupienie na procesie pomaga, a kiedy jest ucieczką przed oceną. Do czego nas ta rozmowa doprowadziła, przekonajcie się sami.

W czym najbardziej boicie się porażki, Drodzy Słuchacze, i gdzie najtrudniej Wam znaleźć zabawę? Napiszcie nam o tym na [email protected] lub w komentarzu na Spotify/Youtube. 🎧💬

Odniesienia z odcinka

Wspomniane odcinki

  • odcinek o szachach, w którym wyszło, że Marta nie umie przegrywać (nr 87 - „Szachy: dlaczego Marta nie umie przegrywać? ♟️😤”): przyjacielenapodsluchu.pl/87
  • odcinek, w którym Dawid opowiada więcej o tym, jak uczył się przegrywać w League of Legends (Warpas bez agendy nr 4 - „Umiejętność odnalezienia wartości w porażce”): warpas.pl/wba/4
  • odcinek z Jadzią, o której opowiadał Dawid (Warpas bez agendy nr 2 - „Odsłanianie się”): warpas.pl/wba/2
  • odcinek, w którym Dawid próbował przetłumaczyć słowo „emergent” (nr 73 - „Odwaga — o tchórzach, przemocy, stawianiu granic i publikowaniu poezji ⚔️🔥”): przyjacielenapodsluchu.pl/73

Gdyby coś zabrzmiało niejasno

nawigacja po odcinkach